دره مرگ
دره مرگ دقیقاً همان مرحلهای است که یک ایده یا محصول اولیه ساخته شده، اما هنوز به بازار نرسیده تا خرج خودش را در بیاورد. در این دوره، بنیانگذار شرکت مدام از جیب یا سرمایه جذبشده هزینه میکند (مانند اجاره دفتر در پارک فناوری، حقوق تیم فنی و هزینه سرور) در حالی که ورودی پول تقریباً صفر است. این فاصله زمانی بین شروع هزینه کردن تا رسیدن به اولین سود واقعی، خطرناکترین نقطه عمر یک بیزنس است.
در اقتصاد ایران، بسیاری از استارتاپهای حوزه پلتفرم یا تولیدیهای دانشبنیان به دلیل تورم ناگهانی و بالا رفتن هزینههای جاری، در همین دره گرفتار میشوند. برای یک سرمایهگذار یا سهامدار خرد، شناخت این مرحله حیاتی است؛ چرا که اگر شرکتی نتواند با جذب سرمایه جدید یا فروش اولیه از این دره عبور کند، تمام دارایی و زمان صرفشده در آن سوخت میشود. عبور از دره مرگ در ایران معمولاً به معنای رسیدن به مرحلهای است که بیزنس دیگر نیازی به تزریق پول نقد مداوم ندارد و میتواند روی پای خودش بایستد.
چرا الان مهم است
تازهبسیاری از استارتاپهای ایرانی در مسیر تبدیل ایده به سوددهی، در «دره مرگ» گرفتار میشوند. نقدها به عملکرد صندوقهای نوآوری نشان میدهد که این نهادها با سختگیریهای بانکی، بهجای نجات کسبوکارها در این مرحله بحرانی، عبور از این چاله مالی را دشوارتر کردهاند و عملاً ریسکپذیری لازم برای حمایت از نوآوری را ندارند.
آخرین اخبار با این مفهوم
چرا صندوقهای نوآوری در ایران به جای تسهیلگر، به بانک تبدیل شدهاند؟
صندوقهای نوآوری ایران با تقلید از مدل بانکی، در تامین مالی شرکتهای فناور و عبور از دره مرگ ناکام ماندهاند.
۱۰ شهریور ۱۴۰۵