بحران در معادن زغال‌سنگ ایران؛ تلاقی قیمت‌گذاری دستوری، فرسودگی و ناترازی انرژی

ایران ذخایر عظیم زغال‌سنگ دارد اما تولید فعلی تنها بخشی از نیاز صنعت فولاد را پوشش می‌دهد.

سرمایه‌گذاری در ماشین‌آلات معدنی از سال ۱۴۰۱ روند نزولی یافته که خطر فرسودگی و کاهش ایمنی را دارد.

حوادث اخیر ضرورت بازتعریف اقتصاد صنعت زغال‌سنگ و عبور از قیمت‌گذاری دستوری را دوچندان کرده است.

معادن طبس پیشتاز تولید هستند اما زمان‌بر بودن بازگشت سرمایه، مانع ورود سرمایه‌گذاران جدید شده است.

اختلاف فاحش قیمت داخلی و جهانی باعث توقف پروژه‌های توسعه‌ای با پیشرفت فیزیکی کم شده است.

پس از حادثه طبس، بازرسی‌های گسترده منجر به تعطیلی یا اخطار به معادن غیرایمن شده است.

ارتقای ایمنی بدون نوسازی فناوری و دسترسی به تجهیزات پایش گاز مدرن امکان‌پذیر نیست.

کمبود سرمایه‌گذاری باعث شده ایران بیش از ۵۰ درصد نیاز زغال‌سنگ خود را وارد کند.

تاخیر چندماهه در وصول مطالبات از صنایع فولادی، نقدینگی و ظرفیت تولید معادن را فلج کرده است.

بحران تامین مواد ناریه (منفجره) به مانعی جدی برای استخراج و تولید در ماه‌های آتی تبدیل شده است.

زغال‌سنگ حرارتی وضعیت بهتری دارد و با کمبود گاز، تقاضا برای آن در صنعت سیمان رو به افزایش است.