زغالسنگ حرارتی
زغالسنگ حرارتی در واقع همان سنگی است که وقتی میسوزد، گرمای زیادی آزاد میکند. برخلاف مدلهای دیگر که در فولادسازی کاربرد دارند، این نوع زغال عمدتاً برای جوشاندن آب و چرخاندن توربینهای برق یا در کورههای سیمان استفاده میشود. در ایران، با وجود سهم بالای گاز در سبد انرژی، ذخایر عظیم زغالسنگ در مناطقی مثل طبس و کرمان، این کالا را به یکی از داراییهای راهبردی صنعت استخراج و معدن تبدیل کرده است. اهمیت این کالا برای مردم عادی، بیشتر در نوسانات بازار بورس تهران و سودآوری نمادهای معدنی دیده میشود. وقتی قیمت جهانی زغالسنگ حرارتی تغییر میکند، سود شرکتهای استخراجی و به دنبال آن ارزش دارایی سهامداران این گروهها جابهجا میشود. علاوه بر این، در شرایط ناترازی انرژی و کمبود گاز در زمستان، این زغالسنگ میتواند به عنوان یک سوخت جایگزین برای صنایع بزرگ عمل کند تا از توقف تولید و گرانی ناشی از کمبود کالا در بازار جلوگیری شود.
چرا الان مهم است
تازهاین روزها که ناترازی برق و گاز فشار مضاعفی بر صنایع آورده، بحث زغالسنگ حرارتی دوباره داغ شده است. معادن ایران که میتوانند بخشی از این کمبود انرژی را جبران کنند، میان چرخدندههای قیمتگذاری دستوری و تجهیزات فرسوده گیر کردهاند. وضعیت بحرانی این معادن نه فقط معیشت کارگران، بلکه امنیت انرژی کشور را در روزهای سرد سال تحت تأثیر قرار داده است.
آخرین اخبار با این مفهوم

بحران در معادن زغالسنگ ایران؛ تلاقی قیمتگذاری دستوری، فرسودگی و ناترازی انرژی
صنعت زغالسنگ ایران به دلیل قیمتگذاری دستوری، فرسودگی تجهیزات و بحران نقدینگی، توان تامین نیاز فولاد و حل ناترازی انرژی را ندارد.
۹ تیر ۱۴۰۵