زغالسنگ حرارتی
زغالسنگ حرارتی در واقع همان سنگی است که وقتی میسوزد، گرمای زیادی آزاد میکند. برخلاف مدلهای دیگر که در فولادسازی کاربرد دارند، این نوع زغال عمدتاً برای جوشاندن آب و چرخاندن توربینهای برق یا در کورههای سیمان استفاده میشود. در ایران، با وجود سهم بالای گاز در سبد انرژی، ذخایر عظیم زغالسنگ در مناطقی مثل طبس و کرمان، این کالا را به یکی از داراییهای راهبردی صنعت استخراج و معدن تبدیل کرده است. اهمیت این کالا برای مردم عادی، بیشتر در نوسانات بازار بورس تهران و سودآوری نمادهای معدنی دیده میشود. وقتی قیمت جهانی زغالسنگ حرارتی تغییر میکند، سود شرکتهای استخراجی و به دنبال آن ارزش دارایی سهامداران این گروهها جابهجا میشود. علاوه بر این، در شرایط ناترازی انرژی و کمبود گاز در زمستان، این زغالسنگ میتواند به عنوان یک سوخت جایگزین برای صنایع بزرگ عمل کند تا از توقف تولید و گرانی ناشی از کمبود کالا در بازار جلوگیری شود.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهایی که ناترازی گاز، نیروگاههای برق ایران را با چالش جدی روبرو کرده، نگاهها به سمت «زغالسنگ حرارتی» چرخیده است. این سوخت که میتواند جایگزین گاز در تولید برق باشد، حالا به دلیل پتانسیلش برای حل بحران قطعی برق و همزمان، درگیری با مشکلاتِ ریشهای معادن ایران مثل قیمتگذاری دستوری و فرسودگی تجهیزات، دوباره به صدر اخبار اقتصادی بازگشته است.
آخرین اخبار با این مفهوم
آیا زغالسنگ میتواند ناترازی برق ایران را درمان کند؟
استفاده از زغالسنگ برای برق نیازمند ایجاد زنجیره لجستیکی و اقتصادی است، نه فقط داشتن ذخایر معدنی.
۲۸ مرداد ۱۴۰۵
بحران در معادن زغالسنگ ایران؛ تلاقی قیمتگذاری دستوری، فرسودگی و ناترازی انرژی
صنعت زغالسنگ ایران به دلیل قیمتگذاری دستوری، فرسودگی تجهیزات و بحران نقدینگی، توان تامین نیاز فولاد و حل ناترازی انرژی را ندارد.
۹ تیر ۱۴۰۵