یارانه ساخت

یارانه ساخت یعنی دولت بخشی از هزینه‌های سنگین ساخت‌وساز را از بودجه عمومی یا منابع بانکی می‌پردازد تا قیمت تمام‌شده خانه برای مصرف‌کننده پایین بیاید. در ایران این یارانه معمولاً به شکل واگذاری زمین‌های دولتی با اجاره ۹۹ ساله، تخفیف در خدمات مهندسی و به‌ویژه وام‌های تکلیفی با سود پایین ظاهر می‌شود که مابه‌تفاوت سود آن را دولت به بانک‌ها تعهد می‌دهد. این موضوع مستقیماً روی مبلغ نهایی که شما برای خانه‌دار شدن می‌پردازید اثر دارد. برای مثال در طرح‌هایی مثل نهضت ملی مسکن، بدون این یارانه‌ها، اقساط وام و آورده اولیه از توان پرداخت اکثر خانواده‌ها خارج می‌شد. با این حال، اگر دولت منابع این یارانه را به‌جای درآمدهای واقعی از طریق فشار به بانک‌ها و چاپ پول تأمین کند، اثر آن به شکل تورم عمومی به سفره مردم برمی‌گردد و قیمت سایر کالاها را بالا می‌برد.