کوچک‌سازی دولت

کوچک‌سازی دولت یعنی دولت از نقش «صاحب‌کار» و «بنگاه‌دار» خارج شود و به جای مدیریت مستقیم کارخانه‌ها و شرکت‌ها، فقط بر اجرای درست قوانین نظارت کند. در ایران، این موضوع معمولاً با واگذاری شرکت‌های دولتی به بخش خصوصی و کم کردن تعداد نهادهای موازی شناخته می‌شود تا بودجه کشور به جای پرداخت حقوق‌های کلان و جبران خسارت شرکت‌های ناموفق، صرف توسعه زیرساخت‌ها و خدمات عمومی شود. وقتی دولت بزرگ است، بخش زیادی از درآمدهای نفتی و مالیاتی صرف هزینه‌های جاری می‌شود. این یعنی پول کمتری برای رفاه عمومی باقی می‌ماند و دولت برای تأمین مخارجش مجبور به استقراض یا چاپ پول می‌شود که نتیجه مستقیم آن تورم و کاهش قدرت خرید مردم است. مثلاً واگذاری درست یک مجتمع صنعتی زیان‌ده به بخش خصوصی واقعی، هم بار مالی را از دوش بودجه عمومی برمی‌دارد و هم با ایجاد رقابت، کیفیت کالا را برای مصرف‌کننده ایرانی بهتر می‌کند.