کم‌اظهاری

کم‌اظهاری در واقع نوعی پنهان‌کاری مالی است که در آن مؤدی تلاش می‌کند با ارائه اطلاعات ناقص، سهم دولت از فعالیت اقتصادی خود را کاهش دهد. این اتفاق معمولاً به دو شکل رخ می‌دهد: یا درآمدهای حاصل از فروش و خدمات کمتر از واقعیت گزارش می‌شود، یا در مبادلات مرزی، ارزش کالاهای وارداتی در برگه‌های گمرکی پایین‌تر ثبت می‌شود تا هزینه ترخیص کالا کاهش یابد.

وقتی کم‌اظهاری در سطح کلان رخ می‌دهد، دولت با کسری بودجه مواجه شده و برای جبران آن ناچار به استقراض یا چاپ پول می‌شود که نتیجه مستقیم آن تورم و کاهش قدرت خرید همه مردم است. در ایران، این رفتار باعث می‌شود فشار مالیاتی به‌جای توزیع عادلانه، بیشتر روی دوش کارمندان و بخش‌های شفافی بیفتد که امکان پنهان کردن درآمدشان را ندارند؛ همچنین در بازار مسکن، ثبت قیمت‌های صوری و پایین در قراردادها، باعث می‌شود آمارهای رسمی از واقعیت بازار عقب بمانند و تحلیل درست آینده برای خریداران دشوار شود.