پریمیوم

پریمیوم در زبان ساده یعنی «پولِ اضافه‌تر». وقتی شما برای خرید یک کالا یا سرمایه‌گذاری در یک بازار، مبلغی بیشتر از ارزشِ ذاتی یا قیمتِ مصوب آن می‌پردازید، در واقع در حال پرداخت پریمیوم هستید. این مبلغ اضافی معمولاً به این دلیل پرداخت می‌شود که آن کالا کمیاب است، تقاضای زیادی برایش وجود دارد یا قرار است شما را در برابر خطرات احتمالی آینده (مثل قراردادهای بیمه) محافظت کند. در واقع پریمیوم بهایی است که برای به‌دست آوردن یک امتیاز یا امنیتِ بیشتر می‌پردازید.

در اقتصاد ایران، ما هر روز با پریمیوم سر و کار داریم؛ مثلاً وقتی قیمتِ سکه در بازار از ارزشِ طلای به‌کار رفته در آن بیشتر می‌شود، آن فاصله در واقع یک پریمیوم است که خریدار بابتِ نقدشوندگی سریع و اعتبارِ ضربِ بانک مرکزی می‌پردازد. همچنین در بازار خودرو، تفاوت قیمتِ کارخانه با بازار آزاد، پریمیومی است که مشتری برای «تحویلِ آنی» و فرار از صف‌های طولانی قرعه‌کشی می‌پردازد. درک این مفهوم به شما کمک می‌کند تشخیص دهید چه مقدار از پولی که خرج می‌کنید بابت اصلِ کالا است و چه مقدار صرفاً هزینهٔ شرایطِ بازار یا عجلهٔ شماست.