بازار فیزیکی

بازار فیزیکی در ایران، که بیشتر در بورس کالا شناخته می‌شود، فضایی است که تولیدکنندگان بزرگ مثل فولاد مبارکه یا پتروشیمی‌ها، محصولاتشان را برای فروش عرضه می‌کنند. در این بازار، خریدار و فروشنده روی قیمت و مقدارِ یک کالای واقعی به توافق می‌رسند و معامله با هدفِ جابه‌جاییِ فیزیکیِ کالا انجام می‌شود. این یعنی خریدار واقعاً به دنبال دریافتِ تُن‌های میلگرد یا بشکه‌های مواد اولیه است تا آن‌ها را در خط تولید یا پروژه‌های عمرانی استفاده کند و خبری از معاملات صوری یا صرفاً کاغذی نیست.

اهمیت این بازار برای مردم عادی در این است که نبضِ قیمت‌ها در اینجا می‌تپد. وقتی قیمتِ سیمان یا ورقِ فولاد در بازار فیزیکی بورس کالا بالا می‌رود، با یک فاصله زمانی، هزینه ساخت‌وساز مسکن یا قیمت خودرو در بازار آزاد گران می‌شود. در واقع، این بازار مانند یک دماسنج عمل می‌کند که نشان می‌دهد تورم در بخش تولید چقدر است و در آینده چطور قرار است روی قدرت خرید و دارایی‌های ما اثر بگذارد. بنابراین، رصدِ این بازار به ما کمک می‌کند تا نوسانات قیمتِ کالاهای نهایی را زودتر پیش‌بینی کنیم.