نسبت محصوریت شهری

این اصطلاح ساده‌تر از نامش است؛ یعنی قدِ ساختمان‌های یک کوچه چقدر با پهنای آن کوچه همخوانی دارد. اگر در یک بن‌بست ۶ متری، آپارتمان‌های ۵ طبقه ساخته شود، نسبت محصوریت بالا می‌رود و احساس خفگی ایجاد می‌کند. در مقابل، خیابان‌های پهن با ساختمان‌های کوتاه‌تر، فضای باز و دلبازتری دارند که اجازه می‌دهد آسمان دیده شود و جریان هوا در محله بهتر صورت بگیرد.

در بازار مسکن ایران، این نسبت مستقیماً روی قیمت ملک و کیفیت زندگی اثر می‌گذارد. مثلاً در محله‌هایی که تراکم‌فروشی زیاد بوده، خانه‌ها «نورگیر» خود را از دست داده‌اند و به اصطلاح در سایه ساختمان‌های روبه‌رویی گم شده‌اند. ملکی که در کوچه‌ای با محصوریت استاندارد قرار دارد، به دلیل داشتن نور طبیعی بیشتر و دیدِ بازتر، معمولاً گران‌تر از واحد مشابه در یک کوچه باریک و تاریک معامله می‌شود؛ چرا که خریدار آگاه می‌داند در محیط‌های بیش از حد محصور، حریم خصوصی و آرامش روانی کمتری خواهد داشت.