نرخ‌شکنی

نرخ‌شکنی در واقع یک بازی خطرناک برای تصاحب بازار است. در این حالت، یک شرکت بزرگ که توان مالی بالایی دارد، قیمت کالایش را به قدری پایین می‌آورد که رقبای کوچک‌تر توان رقابت را از دست داده و ورشکست شوند. هدف نهایی این نیست که کالا همیشه ارزان بماند، بلکه هدف این است که رقیبی باقی نماند تا بعد از آن، شرکتِ پیروز بتواند قیمت را به دلخواه خود بالا ببرد و ضرر قبلی را جبران کند.

در اقتصاد ایران، این پدیده را گاهی در بازارهای سنتی یا حتی پلتفرم‌های آنلاین می‌بینیم؛ مثلاً وقتی یک فروشگاه زنجیره‌ای بزرگ یا یک اپلیکیشن خدماتی با تخفیف‌های سنگین و زیر قیمتِ بازار وارد یک محله یا حوزه می‌شود، مغازه‌های محلی و کسب‌وکارهای کوچک از سکه می‌افتند. برای مصرف‌کننده، نرخ‌شکنی در کوتاه‌مدت شبیه یک فرصت برای خرید ارزان است، اما در بلندمدت با از بین رفتن رقابت، حق انتخاب مردم محدود شده و مجبور می‌شوند همان کالا را با قیمت‌های انحصاری و کیفیت پایین‌تر تهیه کنند.