مسکن استطاعتپذیر
مسکن استطاعتپذیر یک اصطلاح اقتصادی است که نشان میدهد آیا درآمد یک خانواده با قیمتهای بازار مسکن همخوانی دارد یا خیر. برخلاف تصور عمومی، این مفهوم فقط به معنای ساخت خانههای ارزان در حاشیه شهر نیست، بلکه هدف این است که هزینه سکونت در حدی باشد که فرد بتواند بقیه درآمدش را صرف کیفیت زندگی، آموزش و سلامت کند. در واقع، خانه باید تکیهگاه باشد، نه باری سنگین بر دوش بودجه خانواده.
در واقعیتِ امروزِ ایران، به دلیل تورم بالا و ثابت ماندن قدرت خرید، بسیاری از خانهها از دسترس خارج شدهاند. وقتی یک کارگر یا کارمند در کلانشهری مثل تهران مجبور میشود بیش از نیمی از حقوقش را صرف اجارهبها کند، یعنی با بحران عدم استطاعت روبهروست. این وضعیت باعث میشود مردم برای جبران هزینهها به مناطق ارزانتر کوچ کنند یا از هزینههای ضروری زندگی بزنند. سیاستهایی مثل وام ودیعه مسکن یا ساخت مسکن دولتی، تلاشهایی برای بازگرداندن این استطاعت به سفره مردم هستند.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهای اخیر، بحث «زیستفروکاهی» در شهرهای بزرگ ایران داغ شده است؛ پدیدهای که نشان میدهد وقتی هزینه خرید یا اجاره خانه از توان مالی خانوادهها خارج میشود، شهر به جای تامین رفاه، با بلعیدن سهم خوراک و سلامت از سبد هزینه، فقر تولید میکند. این یعنی مسکن استطاعتپذیر دیگر فقط یک واژه اقتصادی نیست، بلکه مرز میان بقا و سقوط کیفیت زندگی ایرانیان است.
آخرین اخبار با این مفهوم
«زیستفروکاه»؛ وقتی شهر به جای رفاه، فقر و نابرابری تولید میکند
فقر شهری در ایران با بلعیدن ۴۳٪ درآمد خانوار توسط مسکن، از حاشیه به متن زندگی رسوخ کرده است.
۲۱ تیر ۱۴۰۵