قانون تقاضا

قانون تقاضا یکی از ساده‌ترین و در عین حال حیاتی‌ترین قواعد زندگی روزمره است؛ این قانون می‌گوید اگر همه شرایط ثابت بماند، با بالا رفتن قیمت یک کالا، تمایل و توان مردم برای خرید آن کاهش می‌یابد. در واقع، وقتی برچسب قیمت روی کالاها بزرگ‌تر می‌شود، خریداران کمتری حاضرند یا می‌توانند پولشان را خرج آن کنند و به سراغ جایگزین‌های ارزان‌تر می‌روند. این رفتار طبیعی، تلاشی برای حفظ تعادل در بودجه محدود خانواده است. در بازار ایران، این قانون را می‌توان در نوسانات قیمت مواد غذایی یا لوازم خانگی دید. مثلاً وقتی قیمت لبنیات به طور ناگهانی جهش می‌کند، تقاضا برای آن در فروشگاه‌ها کاهش یافته و مردم بخشی از سهم شیر و ماست را از سفره خود حذف می‌کنند. البته در ایران گاهی به دلیل تورم بالا، مردم با دیدن گرانی بیشتر می‌خرند چون می‌ترسند فردا گران‌تر شود؛ اما در حالت عادی، این قانون است که تعیین می‌کند تولیدکننده تا چه حد می‌تواند قیمت را بالا ببرد بدون اینکه مشتریانش را کاملاً از دست بدهد.