شرکت کاغذی
شرکت کاغذی در ظاهر تمام مدارک قانونی یک کسبوکار را دارد، اما اگر به آدرس ثبتشدهاش بروید، نه کارخانهای میبینید و نه کارمندی؛ تنها یک نام و شماره ثبت است. این شرکتها مثل یک پوسته خالی عمل میکنند که هدفشان تولید کالا یا ارائه خدمات نیست، بلکه ساخته شدهاند تا تراکنشهای مالی از مسیر آنها عبور کند و ردپای اصلی افراد یا شرکتهای بزرگ در معاملات پنهان بماند.
در اقتصاد ایران، نام شرکتهای کاغذی اغلب با موضوعاتی مثل دریافت ارز دولتی یا سهمیههای خاص گره خورده است. برای مثال، ممکن است افرادی با ثبت چندین شرکت کاغذی، مبالغ کلانی دلار با نرخ ترجیحی (نیمایی) برای واردات کالا دریافت کنند، اما چون فعالیت واقعی ندارند، آن ارز را در بازار آزاد میفروشند. این کار باعث هدررفت منابع ارزی کشور، ایجاد رانت و در نهایت افزایش تورم برای عموم مردم میشود. همچنین، استفاده از این شرکتها برای فرار مالیاتی، باعث میشود فشار تأمین بودجه بر دوش کسبوکارهای شفاف و مردم عادی سنگینتر شود.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهای اخیر، برخورد با اخلالگران بازار ارز بار دیگر نام شرکتهای کاغذی را سر زبانها انداخته است. این نهادهای صوری که تنها روی کاغذ ثبت شدهاند، ابزار اصلی برای دور زدن محدودیتها، فاکتورسازی و جابهجایی پولهای غیرقانونی هستند. اکنون با مسدود شدن حسابهای مشکوک، نقش این شرکتها در سفتهبازیهای کلان و آشفتگی بازار داراییها بیش از پیش زیر ذرهبین قرار گرفته است.
آخرین اخبار با این مفهوم
محدودیتهای بانکی برای ۴۹۵ اخلالگر بازار ارز و طلا؛ پایان سفتهبازی آنلاین
مرکز اطلاعات مالی با مسدودسازی خدمات بانکی، دسترسی ۴۹۵ اخلالگر بازار ارز و طلا را به سیستم بانکی محدود کرد.
۳ شهریور ۱۴۰۵