شدت کربن

شدت کربن در واقع سنجه‌ای برای سنجش کثیف یا پاک بودنِ موتور محرک اقتصاد است. این شاخص به ما می‌گوید برای اینکه یک ریال به تولید ناخالص داخلی اضافه شود، چقدر دود و گازهای گلخانه‌ای تولید کرده‌ایم. در ایران، برخلاف کشورهای پیشرفته که با تکیه بر تکنولوژی‌های مدرن ثروت می‌سازند، بخش بزرگی از درآمد ملی همچنان وابسته به سوزاندن حجم عظیمی از نفت و گاز در نیروگاه‌ها و کارخانه‌هایی است که بازدهی پایینی دارند. بالا بودن این شاخص مستقیماً روی آینده مالی مردم اثر می‌گذارد. وقتی شدت کربن بالاست، یعنی ما انرژی را به جای استفاده بهینه، هدر می‌دهیم؛ اتفاقی که منجر به ناترازی برق و گاز و در نهایت قطع انرژی صنایع در زمستان و تابستان می‌شود. این وضعیت نه تنها رشد اقتصادی را کُند می‌کند، بلکه در آینده نزدیک باعث می‌شود محصولات صادراتی ایران مثل فولاد و سیمان در بازارهای جهانی با مالیات‌های سنگین کربنی روبرو شوند که مستقیماً سود شرکت‌های بورسی و ارزش دارایی سهامداران را کاهش می‌دهد.