خوراک پتروشیمی

خوراک پتروشیمی در واقع همان مواد خامی است که حکم بنزینِ موتور را برای واحدهای پتروشیمی دارد. همان‌طور که یک نانوایی برای تولید نان به آرد نیاز دارد، مجتمع‌های عظیم پتروشیمی هم برای ساختن موادی مثل پلی‌اتیلن، متانول یا اوره، نیازمند مقادیر عظیمی از گاز طبیعی یا مشتقات نفت هستند. در ایران به دلیل دسترسی به منابع غنی زیرزمینی، بخش عمده این خوراک از گاز طبیعی تامین می‌شود که از طریق خط لوله به کارخانه‌ها می‌رسد تا فرآیند تبدیل ماده خام به محصول صادراتی آغاز شود. تغییر در قیمت یا سهمیه این مواد، مستقیماً روی سود و زیان غول‌های پتروشیمی در بورس تهران اثر می‌گذارد. وقتی در بودجه سالانه قیمت خوراک گاز افزایش می‌یابد، سودآوری این شرکت‌ها کم شده و به دنبال آن ارزش سبد سهام بسیاری از مردم و صندوق‌های بازنشستگی افت می‌کند. از سوی دیگر، چون محصولات پتروشیمی منبع اصلی ورود دلار به اقتصاد ایران هستند، هرگونه نوسان در وضعیت خوراک می‌تواند روی قیمت ارز در بازار و در نهایت قیمت کالاهای مصرفی زندگی روزمره ما تاثیر بگذارد.