زمستان سخت صنایع؛ ناترازی گاز چگونه تولید و صادرات را تهدید می‌کند؟

تشدید ناترازی گاز به دلیل کاهش سرمایه‌گذاری، فرسودگی زیرساخت‌ها و رشد مصرف، زمستان سختی را برای صنایع رقم زده است.

صنایع انرژی‌بر اولین قربانی ناترازی هستند که منجر به افت صادرات و تهدید زنجیره تولید و اشتغال می‌شود.

کارشناسان خواستار راهکارهای هم‌زمان مانند مدیریت مصرف و واردات فصلی به جای محدود کردن صرف گاز صنایع هستند.

ناترازی گاز در ایران ناشی از وابستگی بیش از حد کل اقتصاد به یک حامل انرژی است.

سیاست‌های بلندمدت و تأخیر در پروژه‌های فشارافزایی ریشه اصلی وضعیت فعلی است.

تصمیم‌گیری بر مبنای تصاویر لحظه‌ای از عرضه و تقاضا، خطای استراتژیک در مدیریت انرژی بوده است.

توسعه شبکه گازرسانی بدون توجه به بهره‌وری، مصرف را در بخش‌های مختلف تثبیت کرده است.

قیمت‌گذاری نامناسب گاز، انگیزه لازم برای نوسازی تجهیزات و افزایش راندمان را از بین برده است.

پروژه فشارافزایی پارس جنوبی به دلیل اهمیت مشترک بودن میدان و حفظ تولید، فوریت راهبردی دارد.

ضعف حکمرانی انرژی و نبود راهبرد بلندمدت، عامل اصلی ناترازی و تشدید اثر تحریم‌هاست.

تداوم روند فعلی ناترازی را ساختاری‌تر کرده و فشار زیست‌محیطی و اقتصادی را افزایش می‌دهد.

بخش خصوصی از دولت می‌خواهد بار اصلی کمبود انرژی را بر دوش صنایع نگذارد.

تأمین سوخت جایگزین برای صنایع در زمان محدودیت گاز به درستی انجام نشده است.

افزایش قیمت سوخت جایگزین بدون دسترسی مناسب، هزینه‌های تولید را برای صنایع سنگین کرده است.

استفاده از نفت کوره به عنوان سوخت جایگزین از نظر فنی و زیست‌محیطی برای بسیاری از صنایع غیرممکن است.

محدودیت گاز منجر به کاهش تولید برق و فشار مضاعف بر صنایع می‌شود.

صنعت کشور توان تحمل شوک‌های جدید ناشی از ناترازی انرژی را ندارد.

رشد مصرف و آسیب به تأسیسات گازی، زمستان امسال را برای صنایع دشوارتر می‌کند.

کمبود گاز در زمستان منجر به اولویت‌بندی محدودیت‌ها از نیروگاه‌ها به سمت صنایع بزرگ می‌شود.

کاهش سرمایه‌گذاری و تحریم‌ها مانع از همگامی تولید با رشد سریع مصرف شده است.

میزان خسارت به صنعت پتروشیمی به نحوه مدیریت توزیع گاز و تأمین سوخت جایگزین بستگی دارد.

صادرات محصولات پتروشیمی در سال ۱۴۰۳ با افت قابل توجهی نسبت به سال قبل مواجه شد.

اصلاح الگوی مصرف کافی نیست و توسعه میادین و واردات گاز برای جبران کسری ضروری است.

تحقق اهداف برنامه هفتم در پتروشیمی نیازمند سرمایه‌گذاری، فناوری و تأمین پایدار خوراک است.