رکود جهانی

وقتی از رکود جهانی حرف می‌زنیم، یعنی اقتصاد کشورهای بزرگ مثل چین، آمریکا و اروپا هم‌زمان کوچک می‌شود. در این وضعیت، کارخانه‌ها کمتر تولید می‌کنند، مردم کمتر خرید می‌کنند و بیکاری در سطح وسیع زیاد می‌شود. چون اقتصادها مثل زنجیر به هم وصل هستند، این کسادی از کشوری به کشور دیگر سرایت می‌کند و تجارت بین‌المللی قفل می‌شود. برای ما در ایران، رکود جهانی یعنی زنگ خطر برای قیمت نفت و محصولات پتروشیمی. وقتی دنیا در رکود باشد، تقاضا برای سوخت و مواد اولیه کم می‌شود و قیمت نفت سقوط می‌کند. این یعنی دولت پول کمتری برای بودجه دارد، کسری بودجه بیشتر می‌شود و در نهایت تورم و گرانی کالاها به سفره‌های ما می‌رسد. علاوه بر این، بورس تهران هم چون به قیمت‌های جهانی وابسته است، با ریزش قیمت فلزاتی مثل مس و فولاد دچار رکود می‌شود.