رواناب

رواناب ساده‌ترین شکل حرکت آب روی زمین است؛ وقتی باران می‌بارد یا برف ذوب می‌شود و خاک دیگر توان جذب ندارد، آب راه می‌افتد و به سمت رودخانه‌ها و تالاب‌ها می‌رود. در ایران که کشوری خشک و نیمه‌خشک محسوب می‌شود، این جریان‌های سطحی رگ‌های حیاتی اقتصاد هستند، چون بخش بزرگی از آب مورد نیاز صنعت، شرب و کشاورزی از همین مسیر تامین و در مخازن سدها ذخیره می‌شود.

نوسان در میزان رواناب مستقیماً روی جیب شما اثر می‌گذارد. وقتی رواناب کم شود، سدها خالی می‌مانند، تولید برق آبی کاهش می‌یابد و کشاورز مجبور است با هزینه بیشتر از چاه‌های عمیق آب بکشد که نتیجه‌اش گرانی میوه و صیفی‌جات است. از طرفی، مدیریت غلط رواناب در مناطقی مثل خوزستان یا سیستان منجر به سیلاب‌های ویرانگر می‌شود که دارایی مردم و بودجه‌های عمرانی دولت را می‌بلعد.

در واقع، شاخص رواناب برای یک شهروند هوشمند، پیش‌نشانگر وضعیت تورم مواد غذایی و پایداری کسب‌وکارهای وابسته به زمین است. کاهش مداوم این شاخص در سال‌های اخیر، زنگ خطری برای امنیت غذایی و تغییر الگوی سکونت در فلات مرکزی ایران بوده و نشان می‌دهد که چرا سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های آب، اهمیتی حیاتی برای ثبات اقتصادی کشور دارد.