رضایت شغلی

رضایت شغلی در واقع ترازوی ذهنی هر شاغل است که در یک کفه آن سختی کار، استرس و زمان صرف شده را می‌گذارد و در کفه دیگر حقوق، بیمه، احترام و امنیت شغلی را می‌بیند. در فضای اقتصادی ایران که تورم و نوسانات بازار کار زیاد است، رضایت شغلی فقط یک بحث اخلاقی نیست؛ بلکه به معنای پایداری نیروی کار در یک بنگاه اقتصادی است. وقتی یک کارمند یا کارگر از شغلش راضی باشد، با دقت بیشتری کار می‌کند و احتمال خطای او که منجر به خسارت مالی به شرکت می‌شود، کاهش می‌یابد.

از نگاهی دیگر، پایین بودن رضایت شغلی باعث افزایش نرخ جابه‌جایی نیرو در شرکت‌ها می‌شود. به عنوان مثال، اگر در یک واحد صنعتی در اراک یا قزوین، کارگران احساس کنند حقوقشان با هزینه‌های زندگی همخوانی ندارد، انگیزه خود را از دست می‌دهند. این موضوع باعث می‌شود کارفرما مدام هزینه صرف استخدام و آموزش نیروهای جدید کند و فرد شاغل هم به دلیل نداشتن ثبات، نتواند برای آینده مالی و خرید دارایی‌هایی مثل مسکن یا خودرو برنامه‌ریزی درستی داشته باشد؛ بنابراین رضایت شغلی موتور محرک ثروت‌آفرینی هم برای فرد و هم برای کل کشور است.