دستمزد ناخالص

دستمزد ناخالص در واقع همان عددی است که در قراردادهای کاری ایران به‌عنوان مجموع حقوق پایه و مزایای رفاهی مثل حق مسکن و بن خواربار ثبت می‌شود. این رقم کل پولی است که کارفرما برای شما کنار می‌گذارد، اما پیش از آنکه به دست شما برسد، بخشی از آن بابت ۷ درصد حق بیمه تامین اجتماعی و مالیات بر درآمد (اگر از سقف معافیت بالاتر باشد) کسر می‌شود. در حقیقت، دستمزد ناخالص تصویری از هزینه واقعی شما برای شرکت است، نه پولی که می‌توانید برای خرید روزمره روی آن حساب کنید. دانستن این مفهوم برای مدیریت هزینه‌های زندگی ضروری است، چون پولی که در نهایت به حساب بانکی شما واریز می‌شود، همیشه کمتر از این مقدار است. برای مثال، وقتی در اخبار از افزایش حداقل دستمزد صحبت می‌شود، منظور همان دستمزد ناخالص است؛ بنابراین نباید توقع داشته باشید دقیقاً همان رقمِ اعلامی به دستتان برسد. با این حال، هرچه دستمزد ناخالص شما بالاتر باشد، ذخیره سنوات و مستمری بازنشستگی شما در آینده وضعیت بهتری خواهد داشت، چون این مبالغ بر اساس حقوق قبل از کسرِ کسورات محاسبه می‌شوند.