دانش محلی

دانش محلی همان اطلاعاتِ ریز و قیمتی است که در هیچ کتابِ درسی یا بخشنامهٔ دولتی پیدا نمی‌شود. این دانش نزدِ آدم‌هایی است که مستقیماً در یک بازار یا منطقه فعالیت می‌کنند؛ مثلاً یک کشاورز در جنوب می‌داند چه زمانی بادهای موسمی محصول را خراب می‌کند، یا یک بنگاه‌دار در نازی‌آباد می‌داند چرا قیمتِ خانه‌های یک کوچهٔ خاص با کوچهٔ بغلی فرق دارد. این اطلاعاتِ پراکنده و غیرمتمرکز، موتورِ واقعیِ محرکِ تصمیماتِ درست در اقتصاد است که از تجربهٔ مستقیم به دست می‌آید.

وقتی دولت‌ها می‌خواهند با دستور و از راهِ دور برای قیمتِ مرغ یا اجاره‌بها تصمیم بگیرند، در واقع دانش محلی را نادیده گرفته‌اند و همین باعثِ کمبود یا بازارِ سیاه می‌شود. برای شما به عنوان یک فرد، تکیه بر دانش محلی یعنی به جای گوش دادن به شایعاتِ کلی، به تجربهٔ عینیِ خودتان از بازارِ اطرافتان اعتماد کنید؛ چون کسی که در کفِ بازارِ تهران یا حجره‌های اصفهان است، تغییرِ نبضِ تقاضا را خیلی زودتر از آمارهای رسمیِ ماهانه حس می‌کند و می‌تواند سریع‌تر از دیگران جلوی ضررِ دارایی‌اش را بگیرد.