توزیع مجدد
همچنین: بازتوزیع ثروت
توزیع مجدد در واقع فرآیندی است که در آن دولت با استفاده از قدرت قانونی خود، بخشی از عایدیِ صاحبان سرمایه و درآمدهای بالا را برمیدارد و آن را به نفع کل جامعه یا گروههای آسیبپذیر بازتوزیع میکند. هدف اصلی این کار این است که ثروت در دست عدهای خاص انباشته نشود و همه افراد جامعه به حداقلهای زندگی مثل آموزش، بهداشت و امنیت دسترسی داشته باشند.
در اقتصاد ایران، این مفهوم را بیشتر با «یارانه نقدی»، «کالابرگ» و «یارانه انرژی» میشناسیم. وقتی شما مالیات میپردازید و دولت آن را صرف ساختن جاده یا پرداخت مستمری به بازنشستگان میکند، توزیع مجدد اتفاق افتاده است. اگر این سازوکار به درستی طراحی نشود، مثلاً با چاپ پول برای پرداخت یارانه، نتیجهاش تورمی میشود که دوباره پول را از جیب قشر ضعیف خارج کرده و به نفع داراییهای ثروتمندان تمام میشود و عملاً هدف اصلی خود را نقض میکند.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهایی که شکاف طبقاتی و ناترازی بودجه، بحث «عدالت اجتماعی» را داغ کرده، بازخوانی تجربههای تاریخی نشان میدهد که توزیع مجدد ثروت همواره ابزاری برای حفظ ثبات سیاسی بوده است. اکنون کارشناسان تأکید دارند که بدون رشد اقتصادی و گشایش تجاری، بازتوزیعِ صرفِ منابعِ محدود، تنها به تقسیم فقر منجر میشود و نمیتواند راهی پایدار برای خروج از تله فقر در ایران باشد.
آخرین اخبار با این مفهوم
چرا فقرا علیه منافع خود رأی میدهند؟ ریشههای اقتصادی و هویتی نژادپرستی
نژادپرستی از یک ابزار اقتصادی برای نخبگان به یک هویت فرهنگی خودگردان تبدیل شد که اکنون جامعه را مسموم کرده است.
۱۸ مرداد ۱۴۰۵
چگونه ترس از انقلاب بلشویکی، سیاستهای رفاهی جهان را تغییر داد؟
ترس نخبگان از انقلاب بلشویکی، موتور محرک تصویب قوانین کار و سیاستهای رفاهی در کشورهای سرمایهداری پس از ۱۹۱۷ بود.
۴ مرداد ۱۴۰۵
نسخه فرهاد نیلی برای عبور از تله فقر: رشد ۶ درصدی و گشایش تجاری
فقر در ایران با توزیع پول حل نمیشود؛ تنها راه، رشد اقتصادی ۵ درصدی از مسیر تجارت جهانی و دیپلماسی است.
۵ تیر ۱۴۰۵