بدهی ارزی

بدهی ارزی یعنی پولی که یک کشور از بانک‌ها، دولت‌ها یا نهادهای بین‌المللی قرض گرفته و متعهد شده که آن را نه با پول ملی خود، بلکه با ارزهای معتبری مثل دلار یا یورو پس بدهد. این بدهی معمولاً برای تأمین مالی پروژه‌های بزرگ صنعتی یا واردات کالاهای استراتژیک ایجاد می‌شود. نکته کلیدی اینجاست که برخلاف بدهی ریالی که دولت می‌تواند با ابزارهای داخلی مدیریت کند، تسویه بدهی ارزی مستقیماً به ذخایر ارزی و توان صادراتی کشور وابسته است.

برای ما در ایران، بدهی ارزی به دلیل نوسانات شدید قیمت دلار اهمیت دوچندان دارد. وقتی ارزش ریال افت می‌کند، بازپرداخت این وام‌ها برای دولت یا بخش خصوصی بسیار گران‌تر تمام می‌شود؛ یعنی باید ریال بیشتری هزینه کنند تا همان مقدار دلار قبلی را بخرند و بدهی را بدهند. این فشار مالی می‌تواند باعث کسری بودجه دولت شود و در نهایت با تحریک تورم، روی قیمت تمام‌شده کالاها و قدرت خرید روزمره مردم اثر منفی بگذارد.