بخش‌بندی بازار

بخش‌بندی بازار یعنی به‌جای اینکه همه مردم را یک توده یکسان ببینیم، آن‌ها را بر اساس جیب، سلیقه یا نیازشان دسته‌بندی کنیم. در اقتصاد ایران، این کار باعث می‌شود شرکت‌ها بفهمند چه کسی دنبال کالای ارزان و کاربردی است و چه کسی حاضر است برای برند یا کیفیت خاص هزینه بیشتری بپردازد. بدون این تقسیم‌بندی، منابع هدر می‌رود و محصولی تولید می‌شود که نه برای اقشار کم‌درآمد مناسب است و نه ثروتمندان را راضی می‌کند. این مفهوم مستقیماً روی قیمت‌هایی که می‌پردازید اثر دارد؛ مثلاً وقتی بانک‌ها مشتریان را به عادی و ویژه تقسیم می‌کنند، خدمات متفاوتی می‌دهند، یا وقتی دولت یارانه‌ها را بر اساس دهک‌های درآمدی بخش‌بندی می‌کند، هدفش این است که حمایت‌ها به دست نیازمند واقعی برسد. در بازار خودرو یا مسکن هم تفاوت قیمت‌ها بین مناطق و مدل‌های مختلف، نتیجه همین نگاه به توان خرید متفاوت مردم است.