انقلاب صنعتی پنجم

اگر در انقلاب چهارم همه به دنبال خودکارسازی و حذف دست انسان بودند، در انقلاب صنعتی پنجم ورق برمی‌گردد. اینجا هدف این است که هوش مصنوعی و ربات‌ها مثل یک همکار دقیق در کنار مهارت و خلاقیت انسان قرار بگیرند. در این دوره، تولید انبوه و بی‌روح جای خود را به محصولاتی می‌دهد که دقیقاً طبق نیاز مشتری ساخته شده‌اند و همزمان، مراقبت از زمین و منابع طبیعی به اندازه سودآوری اهمیت پیدا می‌کند. برای ما در ایران، این یعنی عبور از نگاه سنتی به صنعت و حرکت به سمت استفاده هوشمندانه از دانش. مثلاً در صنعت کشاورزی ایران که با بحران جدی آب روبه‌روست، انقلاب پنجم یعنی استفاده از حسگرهای هوشمند و پهپادها نه برای بیکار کردن کشاورز، بلکه برای کمک به او تا با مصرف کمترین میزان آب، بیشترین محصول را برداشت کند. این تحول روی دارایی مردم هم اثر مستقیم دارد؛ چرا که با کاهش ضایعات و افزایش بهره‌وری، هزینه‌های تولید در بلندمدت کنترل شده و ارزش تخصص و مهارت‌های فردی در بازار کار نسبت به کارهای یدی بالاتر می‌رود.