اجاره‌داری

اجاره‌داری در ساده‌ترین تعریف یعنی شما مالک خانه‌، مغازه یا زمینی باشید و به جای سکونت یا استفاده شخصی، آن را برای مدتی معین در اختیار فرد دیگری قرار دهید. در بازار ایران، این رابطه معمولاً با دو ابزار «رهن» (پول پیش) و «اجاره ماهانه» تنظیم می‌شود. برخلاف بسیاری از کشورهای دنیا که شرکت‌های بزرگ متولی اجاره‌داری هستند، در ایران این بازار عمدتاً در دست مالکان خرد است که ملک را به عنوان یک قلک امن برای آینده می‌بینند.

اهمیت اجاره‌داری برای مردم در این است که نرخ آن مستقیماً با تورم و قیمت دلار جابه‌جا می‌شود؛ یعنی وقتی هزینه‌های زندگی بالا می‌رود، مالک با افزایش اجاره‌بها قدرت خرید خود را حفظ می‌کند. برای مثال، یک بازنشسته در تهران با اجاره دادن واحد مسکونی دوم خود، عملاً یک حقوق مکمل دریافت می‌کند که برخلاف ریال، ارزش آن با گذشت زمان و گران شدن مسکن از بین نمی‌رود. به همین دلیل، اجاره‌داری در ایران جدی‌ترین رقیب برای سپرده‌گذاری در بانک یا خرید سهام به شمار می‌آید.