اتلاف منابع
اتلاف منابع یعنی وقتی داراییهای یک کشور، از پول و نفت گرفته تا وقت و تخصص آدمها، طوری خرج شوند که بیشترین سود ممکن را برای جامعه نسازند. این اتفاق زمانی میافتد که یا چیزی را بیش از حدِ نیاز مصرف میکنیم، یا سرمایهمان را در جای غلطی میکاریم که خروجی مفیدی ندارد. در واقع، این مفهوم به پولی اشاره دارد که میتوانست صرف ساختن آینده و زیرساخت شود، اما بدون ایجاد ارزش واقعی، از بین رفته است.
در اقتصاد ایران، اتلاف منابع مستقیماً با سفره مردم گره خورده است. به عنوان مثال، وقتی بنزین یا برق با هزینهای سنگین تولید میشود اما به دلیل فرسوده بودن خودروها یا تجهیزات کارخانهها هدر میرود، دولت با کسری بودجه مواجه میشود. برای جبران این کسری، دولتها معمولاً به چاپ پول یا استقراض رو میآورند که نتیجهای جز تورم ندارد. پس اتلاف منابع فقط یک بحث تئوریک نیست؛ بلکه یعنی بخشی از قدرت خرید شما بابت هزینههایی که هیچ سودی برایتان نداشته، از بین رفته است.
چرا الان مهم است
تازهبحثِ داغِ این روزها دربارهٔ بودجههای کلانِ فیلمهای دولتی که در گیشه شکست میخورند، نوکِ کوه یخِ «اتلاف منابع» در اقتصاد ایران است. وقتی سرمایههای عمومی بهجای بخشهای مولد، صرفِ پروژههای زیانده میشود، یعنی سازوکارِ تخصیصِ پول بر اساسِ بازدهی نیست. این موضوع نشان میدهد چطور داراییهای کشور بدونِ خلقِ ارزشِ واقعی، از بین میروند.
آخرین اخبار با این مفهوم

چرا فیلمهای دولتی با وجود شکستهای پیاپی در گیشه، همچنان بودجه میگیرند؟
اتلاف بودجههای عمومی در سینما به دلیل نبود سازوکار پاسخگویی و تکرار چرخه شکستهای تجاری کارگردانان دولتی.
۲۵ مرداد ۱۴۰۵