چرا فیلم‌های دولتی با وجود شکست‌های پیاپی در گیشه، همچنان بودجه می‌گیرند؟

سینمای ایران در یک هفته میزبان بیش از ۲۸۰ هزار مخاطب بوده است.

فیلم «خط نجات» با تنها ۲ تماشاگر و فروش ناچیز، در انتهای جدول فروش قرار گرفت.

این فیلم با وجود بازیگران مطرح، الگوی شکست‌های قبلی کارگردانش را تکرار کرده است.

فیلم «فرزند چهارم» با بودجه میلیاردی، فروش بسیار کمی در گیشه داشت.

فیلم «وقتی برگشتم» نیز با وجود بازیگران شناخته‌شده، فروش ناچیزی ثبت کرد.

سه فیلم اخیر این کارگردان با بودجه‌های عمومی، همگی در گیشه شکست خورده‌اند.

نبود سازوکار پاسخگویی، عامل اصلی تکرار این چرخه معیوب است.

در بخش خصوصی شکست منجر به توقف سرمایه‌گذاری می‌شود، اما در بودجه‌های عمومی این‌طور نیست.

کارگردانان دولتی به نهادهای بالادستی پاسخگو هستند، نه به تماشاگران.

تولید فیلم برای عبور از فرایندهای اداری، منجر به اتلاف منابع عمومی می‌شود.

سینمای ایران استعدادهای زیادی دارد که به دلیل نبود شجاعت در قطع چرخه‌های شکست، نادیده گرفته می‌شوند.

بدون ارزیابی عملکرد پیش از تخصیص بودجه، این چرخه شکست ادامه خواهد داشت.

احتمال تصویب بودجه برای پروژه‌های مشابه در آینده، نگرانی اصلی است.