نیروی انسانی
نیروی انسانی در واقع همان بخشِ توانمند و فعالِ جامعه است که با تخصص، تجربه و انرژیِ خود، چرخهای اقتصاد را میچرخاند. در ایران، این مفهوم از کارگرِ خط تولید در جاده مخصوص تا برنامهنویسِ یک استارتاپ در تهران را شامل میشود. برخلافِ سرمایههای فیزیکی مثل ساختمان و ماشینآلات، این نیرو قدرتِ تفکر و خلاقیت دارد و میتواند با بهبودِ روشها، بهرهوریِ کلِ سیستم را بالا ببرد و ارزشِ افزودهی واقعی ایجاد کند.
کیفیت و مهارتِ نیروی کار مستقیماً بر سطحِ درآمد و قدرت خریدِ مردم اثر میگذارد. وقتی تخصصِ نیروها با نیازِ واقعیِ بازار کار در ایران همخوانی نداشته باشد، شاهدِ پدیدهی بیکاریِ فارغالتحصیلان و کاهشِ تولید خواهیم بود. از سوی دیگر، مهاجرتِ نیروهای متخصص یا همان فرارِ مغزها، باعث میشود کسبوکارهای داخلی برای پیدا کردنِ آدمِ کاربلد هزینهی بیشتری بپردازند که در نهایت منجر به گران شدنِ خدمات و کالاها برای مصرفکنندهی نهایی میشود.
چرا الان مهم است
تازهاین روزها بحث بر سر کیفیت و نحوه ورود «نیروی انسانی» به بازار کار داغ است. از یک سو، تغییر در فرمول استخدامهای دولتی نشاندهنده تلاش برای برقراری عدالت در جذبِ بدنه اجرایی کشور است و از سوی دیگر، سرمایهگذاری بخشهای صنعتی بر مهارتآموزی جوانان، بر اهمیتِ تبدیل نیروی خام به سرمایه انسانیِ متخصص تأکید دارد؛ موضوعی که مستقیماً بر بهرهوری اقتصاد ایران اثر میگذارد.
آخرین اخبار با این مفهوم
فرمول جدید استخدام دولتی: سهم ۷۰ درصدی آزمون کتبی برای افزایش عدالت در جذب
وزن آزمون کتبی در استخدامهای دولتی به ۷۰ درصد افزایش یافت تا شایستهسالاری جایگزین اعمال سلیقه در مصاحبهها شود.
۶ تیر ۱۴۰۵
تخصیص ۶۰ درصد بودجه مسئولیت اجتماعی هلدینگ سیمان تأمین به مهارتآموزی جوانان
هلدینگ سیتا با اختصاص سهم عمده بودجه مسئولیت اجتماعی خود به آموزش، ۲۵ درصد منابع مهارتآموزی کشور را تأمین کرد.
۶ تیر ۱۴۰۵