مدیریت استراتژیک

مدیریت استراتژیک در واقع هنرِ داشتنِ یک «نقشه راه» منعطف است. به زبان ساده، یعنی بدانیم دقیقاً کجا هستیم، می‌خواهیم به کجا برسیم و در دنیایی که مدام در حال تغییر است، چطور از منابع محدودمان مثل سرمایه یا زمان، بیشترین بهره را ببریم. این کار فقط مخصوص شرکت‌های بزرگ نیست؛ هر کسی که برای پس‌انداز یا کسب‌وکار کوچکش برنامه‌ای فراتر از «امروز به فردا» دارد و تلاش می‌کند با تحلیلِ محیط پیرامونش تصمیم بگیرد، در حال استفاده از این مفهوم است.

در اقتصاد ایران، مدیریت استراتژیک یعنی زنده ماندن در میان نوسانات ارزی و تغییرات ناگهانی قوانین. به عنوان مثال، یک تولیدکننده لوازم خانگی اگر نگاه استراتژیک داشته باشد، به جای اینکه تمام سرمایه‌اش را فقط صرف خرید مواد اولیه کند، بخشی از آن را برای توسعه شبکه خدمات پس از فروش یا تحقیق روی قطعاتی که وارداتشان سخت شده هزینه می‌کند. این رویکرد باعث می‌شود وقتی قیمت دلار جهش می‌کند یا واردات ممنوع می‌شود، کسب‌وکار او به جای فروپاشی، از رقبای بی‌برنامه‌اش جلو بزند و ارزش دارایی سهامدارانش حفظ شود.