مازاد بودجه

مازاد بودجه زمانی اتفاق می‌افتد که دخلِ دولت از خرجش بیشتر شود؛ یعنی پولی که از طریق مالیات، عوارض گمرکی و فروش منابعی مثل نفت و گاز به دست می‌آورد، از هزینه‌های جاری مثل حقوق کارمندان و پروژه‌های عمرانی فراتر برود. در واقع، دولت در پایان سال مالی به جای اینکه برای جبران کمبودها به استقراض روی بیاورد، مقداری پولِ اضافه در حساب‌هایش باقی می‌ماند که نشان‌دهنده انضباط مالی و سلامتِ ترازنامه دولت است. در اقتصاد ایران که سال‌ها با کسری بودجه و تورم ناشی از آن دست‌وپنج نرم کرده، رسیدن به مازاد بودجه یک خبر خوب برای دارایی‌های مردم است. وقتی دولت مازاد داشته باشد، دیگر نیازی به چاپ پول یا فشار به بانک‌ها برای دریافت وام ندارد و همین موضوع مستقیماً باعث کنترل تورم و جلوگیری از جهش‌های ناگهانی قیمت کالاها می‌شود. برای مثال، اگر دولت بتواند با مدیریت هزینه‌ها به مازاد برسد، می‌تواند این پول را صرف تقویت زیرساخت‌ها یا تسویه بدهی خود به تامین اجتماعی کند که در نهایت به بهبود خدمات عمومی و ثبات بیشتر بازارها منجر می‌شود.