قاعده تیلور

قاعده تیلور مثل یک قطب‌نما برای بانک مرکزی عمل می‌کند تا بفهمد در مواجهه با تلاطم‌های اقتصادی، نرخ سود بانکی را بالا ببرد یا پایین. این فرمول می‌گوید اگر تورم از حد مجاز فراتر رفت، بانک مرکزی باید نرخ بهره را بیش از افزایش تورم بالا ببرد تا تقاضا در بازار کنترل شود. در واقع این قاعده تلاش می‌کند تعادلی میان ثبات قیمت‌ها و رونق کسب‌وکارها برقرار کند تا اقتصاد دچار نوسانات شدید و غیرقابل پیش‌بینی نشود. در فضای اقتصادی ایران، پایبندی به چنین قاعده‌ای مانع از آن می‌شود که نرخ سود بانکی برای مدت طولانی و به‌صورت دستوری پایین‌تر از تورم بماند. وقتی سود بانکی از تورم واقعی جا می‌ماند، مردم برای حفظ ارزش دارایی خود به سمت بازار ارز و طلا هجوم می‌برند؛ اما با اجرای درست قاعده تیلور، نرخ سود به‌موقع اصلاح شده و با جذاب کردن نگهداری ریال، از جهش‌های ناگهانی قیمت دلار و کاهش قدرت خرید مردم جلوگیری می‌شود.