عدالت آموزشی

عدالت آموزشی یعنی شانس برابر برای یادگیری و رشد. در اقتصاد، آموزش یک سرمایه‌گذاری روی نیروی انسانی است. وقتی سیستم آموزشی عادلانه باشد، استعداد یک کودک در زاهدان یا ایلام به اندازه یک کودک در بهترین منطقه تهران شکوفا می‌شود. این یعنی کیفیت نیمکت، کتاب و از همه مهم‌تر معلم، نباید بر اساس محله زندگی یا درآمد خانواده تقسیم شود. در واقعیتِ اقتصاد ایران، نبودِ این عدالت باعث شده کنکور به رقابتِ پول تبدیل شود. خانواده‌ها مجبورند مبالغ سنگینی برای مدارس غیرانتفاعی و کلاس‌های خصوصی هزینه کنند تا فرزندشان آینده شغلی بهتری داشته باشد. این اتفاق یعنی طبقه اقتصادی شما، سقفِ پروازتان را تعیین می‌کند. اگر عدالت آموزشی نباشد، فقر از نسلی به نسل دیگر ارث می‌رسد و نیروی کار متخصص کشور هم ضعیف می‌ماند که در نهایت به ضرر رشد کل اقتصاد است.