شدت انرژی

شدت انرژی در واقع خط‌کشی برای سنجش میزان صرفه‌جویی یا ریخت‌وپاش در کل اقتصاد است. این شاخص می‌گوید برای اینکه یک واحد به تولید ناخالص داخلی یا همان ثروت کشور اضافه شود، چقدر بنزین، گاز و برق مصرف کرده‌ایم. وقتی می‌گوییم شدت انرژی در ایران بالاست، یعنی ماشین‌آلات کارخانه‌ها قدیمی هستند، ساختمان‌ها عایق نیستند و در مجموع، برای رسیدن به یک سطح مشخص از تولید و رفاه، بسیار بیشتر از کشورهای دیگر سوخت مصرف می‌کنیم.

این عدد مستقیماً روی جیب و کیفیت زندگی ایرانی‌ها اثر دارد. وقتی انرژی با بازدهی کم مصرف شود، دولت برای جبران این هدررفت ناچار است ناترازی را با قطع برق صنایع در تابستان یا قطع گاز کارخانه‌ها در زمستان مدیریت کند که نتیجه‌اش گرانی کالاها و افت سود شرکت‌های بورسی است. در واقع، هر بشکه نفتی که به دلیل تکنولوژی قدیمی بیهوده در داخل سوخته می‌شود، درآمدی است که می‌توانست صرف نوسازی کشور و بهبود معیشت عمومی شود اما از بین رفته است.