حق مسکن

حق مسکن یکی از اجزای ثابت بسته دستمزد در ایران است که به تمامی کارکنان مشمول قانون کار، فارغ از وضعیت تاهل یا سابقه کاری، تعلق می‌گیرد. این مبلغ برخلاف حقوق پایه که بر اساس ساعت کار محاسبه می‌شود، یک عدد ثابت است که هر سال با توافق نمایندگان کارگری، کارفرمایی و دولت تعیین شده و هدف اولیه آن کاهش فشار هزینه‌های سنگین اجاره‌بها بر سبد معیشت خانوار است.

در دنیای واقعی اقتصاد ایران، مبلغ حق مسکن معمولاً تنها بخش کوچکی از اجاره یک آپارتمان معمولی در کلان‌شهرها را پوشش می‌دهد، اما نقش مهمی در محاسبات بیمه‌ای دارد. از آنجا که این مبلغ مشمول کسر حق بیمه می‌شود، افزایش آن مستقیماً بر سوابق بیمه‌ای و مستمری آینده فرد تاثیر می‌گذارد. برای یک کارگر ایرانی، شناخت این ردیف حقوقی از این جهت مهم است که بداند کارفرما حق حذف آن را ندارد، حتی اگر محل سکونت سازمانی در اختیار او قرار داده باشد.