تضمین اشتغال
تضمین اشتغال یعنی دولت نقش آخرین استخدامکننده را بر عهده میگیرد تا هر کسی که توانایی و تمایل به کار دارد، بیکار نماند. در این رویکرد، دولت به جای پرداخت مستمریِ صرف، پروژههای عامالمنفعه مثل بهسازی محیطزیست یا خدمات محلی تعریف میکند و افراد را با دستمزدی که کفِ بازار محسوب میشود به کار میگیرد. این کار باعث میشود نیروی کار حتی در سختترین روزهای اقتصادی، مهارت و انگیزه خود را حفظ کند. در واقعیتِ اقتصاد ایران که نوساناتِ شدید باعث تعدیل نیرو در واحدهای تولیدی میشود، وجود چنین تضمینی میتواند جلوی فقر مطلق را بگیرد. مثلاً اگر کارگری در یک شهر صنعتی به دلیل کمبود مواد اولیه بیکار شد، بلافاصله در پروژههای نوسازی شهری همان منطقه مشغول به کار میشود. این سازوکار نه تنها قدرت خرید خانواده را در برابر تورم حفظ میکند، بلکه از آسیبهای اجتماعی بیکاری طولانیمدت هم جلوگیری میکند؛ هرچند اجرای درست آن نیازمند مدیریت دقیق منابع مالی است تا منجر به کسری بودجه و تورم نشود.
چرا الان مهم است
تازهبا جدی شدن بحثِ گذار از اقتصاد بحرانزده به سمت توسعه پس از توافقهای احتمالی، موضوع تضمین اشتغال دوباره به صدر اولویتها آمده است. در واقع، برای اینکه سفرهی ایرانی از تکانههای ارزی مصون بماند، سیاستگذار باید فراتر از ایجاد شغلهای موقت، به دنبال سازوکاری باشد که امنیتِ کاریِ پایدار را به بخشی جداییناپذیر از نقشه راه جدید اقتصاد تبدیل کند.
آخرین اخبار با این مفهوم
۴ راهبرد کلیدی برای گذار ایران از اقتصاد بحرانزده به توسعهگرا پس از توافق احتمالی
توافق تنها یک فرصت است؛ موفقیت واقعی در گرو اصلاحات ساختاری، مدیریت صحیح ارز و تنوعبخشی به روابط بینالملل است.
۷ تیر ۱۴۰۵