تأمین مالی تولید

تأمین مالی تولید به زبان ساده یعنی رساندن بنزین به موتور اقتصاد؛ یعنی یک تولیدکننده از چه راهی پول لازم برای چرخاندن کارخانه‌اش را پیدا می‌کند. در ایران، وقتی یک تولیدکننده می‌خواهد خط تولید جدیدی راه بیندازد یا حتی برای خرید مواد اولیه ماه بعدش پول کم می‌آورد، به سراغ روش‌های مختلفی مثل دریافت وام از بانک، انتشار اوراق بدهی یا جذب سرمایه از طریق بورس می‌رود تا مانع از توقف فعالیت خود شود.

این موضوع مستقیماً با جیب مردم در ارتباط است؛ چرا که اگر هزینه تأمین مالی برای یک کارخانه تولید لوازم خانگی به دلیل سود بالای وام‌های بانکی زیاد شود، قیمت نهایی یخچال و لباسشویی برای مصرف‌کننده گران می‌شود. از طرفی، وقتی شرکت‌ها به جای بانک، از طریق بورس تأمین مالی می‌کنند، فرصتی برای مردم فراهم می‌شود تا با خرید سهام یا اوراق آن شرکت، هم از تولید ملی حمایت کنند و هم در سود واقعی آن شریک شوند، که این کار در بلندمدت از کاهش ارزش پول ملی در برابر تورم جلوگیری می‌کند.