انضباط مالی
انضباط مالی در زبان ساده یعنی دولت مثل یک خانواده مسئولیتپذیر، ابتدا به جیبش نگاه کند و بعد خرج کند. وقتی دولت منضبط است، بودجه را بر اساس درآمدهای واقعی مثل مالیات و فروش نفت میبندد و اجازه نمیدهد هزینههای جاریاش از این درآمدها پیشی بگیرد. این یعنی دوری از رفتارهای هیجانی در مخارج دولتی و پایبندی به برنامهای که در آن خبری از چکهای بیمحل یا وعدههای بدون پشتوانه مالی نباشد.
وقتی انضباط مالی در ایران رعایت نشود، دولت برای پرداخت حقوقها یا اجرای پروژهها مجبور میشود از بانک مرکزی قرض بگیرد یا بانکها را تحت فشار بگذارد. نتیجه این کار، رشد نقدینگی و در نهایت تورم است که مستقیم از جیب مردم و قدرت خرید آنها کم میکند. برای مثال، اگر دولت برای جبران کسری بودجه به جای صرفهجویی، به روشهای تورمزا متوسل شود، قیمت کالاها و مسکن بالا میرود؛ پس انضباط مالی در واقع نگهبان اصلی ارزش پول در سفره شماست.
چرا الان مهم است
تازهاین روزها که بحث تورم مزمن و ریشههای پولی آن داغ شده، انضباط مالی به عنوان تنها راه مهار هزینههای دولت اهمیت یافته است. وقتی دخل و خرج دولت تراز نباشد، فشار آن در قالب چاپ پول یا استقراض به سفره مردم منتقل میشود؛ لذا انضباط مالی یعنی بستنِ شیرِ هزینههای غیرضروری برای جلوگیری از کاهش ارزش پول ملی.
آخرین اخبار با این مفهوم
درسهای بازسازی اقتصادی: ثبات پولی و هدایت اعتبار چگونه ژاپن را نجات داد؟
بازسازی موفق پس از بحران، نه با تزریق پول، بلکه با ثبات پولی و هدایت هوشمندانه اعتبار محقق میشود.
۲۶ تیر ۱۴۰۵
فراتر از چاپ پول؛ چرا تورم در ایران به یک چرخه ماندگار تبدیل شده است؟
تورم مزمن ایران حاصل ناهماهنگی ساختاری بین کسری بودجه دولت و سیاستهای پولی بانک مرکزی است.
۲۰ تیر ۱۴۰۵