هزینه ۵ میلیارد دلاری محاصره هوایی برای اقتصاد ایران؛ شوک به زنجیره تأمین و ارز

اختلال در پروازها فراتر از حمل‌ونقل، به یک شوک جدی برای بخش واقعی اقتصاد تبدیل شده است.

وحید شقاقی شهری پیامدهای کلان محاصره هوایی بر تجارت و تولید را تشریح کرد.

تحریم‌های هوایی بخشی از جنگ اقتصادی آمریکا برای قطع شریان‌های صادراتی و افزایش هزینه‌هاست.

احتمال گسترش تحریم‌ها به حوزه‌های زمینی و مسدودسازی کریدورهای تجاری وجود دارد.

انسداد کریدورهای هوایی منجر به شوک منفی عرضه و بازآرایی نامطلوب بازارها می‌شود.

بیش از یک‌سوم ارزش واردات واسطه‌ای مدرن بر بستر ترانزیت هوایی استوار است.

فقدان قطعات حساس هوایی می‌تواند کل خط تولید را با توقف فنی مواجه کند.

تغییر شیوه حمل به زمینی و دریایی پیامدهای پیچیده هزینه‌ای برای بنگاه‌ها دارد.

تغییر شیوه حمل زمان تحویل را طولانی کرده و هزینه‌های خواب سرمایه را افزایش می‌دهد.

هزینه لجستیک کالاهای فناورانه بین ۴۰ تا ۱۲۰ درصد افزایش می‌یابد.

انتقال هزینه‌ها به قیمت نهایی بسته به کشش تقاضا متفاوت است.

انقباض خدمات هوانوردی بر تراز پرداخت‌ها و بازار ارز اثر منفی می‌گذارد.

قطع پروازها جریان ورود ارز نقد توسط گردشگران را دچار خفگی می‌کند.

نااطمینانی سیستماتیک باعث افزایش ریسک‌گریزی و خروج سرمایه می‌شود.

کاهش عرضه ارز و افزایش تقاضای سفته‌بازی منجر به پرش نرخ ارز می‌شود.

در ماه اول آسیب‌ها بیشتر متوجه شرکت‌های هواپیمایی و بسته‌بندی است.

از ماه سوم با اتمام ذخایر، تولید در صنایع مادر دچار شوک مقیاس می‌شود.

تداوم سه ماهه بحران بین ۳.۵ تا ۵.۲ میلیارد دلار هزینه به اقتصاد تحمیل می‌کند.

در افق فراتر از سه ماه، تغییرات ساختاری نامطلوب و تخریب تولید رخ می‌دهد.

مدیریت وضعیت نیازمند بسته مداخله بهینه در سه محور است.

محور اول: فعال‌سازی دیپلماسی ترانزیت چندوجهی با کشورهای همسایه.

محور دوم: تغییر فوری رژیم گمرکی برای تسهیل ترخیص نهاده‌های تولید.

محور سوم: اعمال سیاست پولی و ارزی فعال برای تثبیت دسترسی بنگاه‌ها.