چگونه ایران می‌تواند مزیت جغرافیایی خود را به قدرت ترانزیتی پایدار تبدیل کند؟

رقابت تجاری و چالش‌های داخلی در کنار فشارهای خارجی، مزیت ترانزیتی ایران را تضعیف کرده است.

فشارهای خارجی بر مسیرهای زمینی ایران، زنجیره‌ای از آثار اقتصادی برای ایران و همسایگان ایجاد می‌کند.

کشورهای همسایه در برابر فشارهای خارجی بر اساس محاسبه هزینه و فایده تصمیم‌گیری می‌کنند.

برخی همسایگان با وجود فشارهای سیاسی، تلاش می‌کنند روابط اقتصادی خود را با ایران حفظ کنند.

برخی کشورها مواضع سیاسی مثبت دارند اما در عمل برای حفظ روابط با قدرت‌ها، محدودیت ایجاد می‌کنند.

عراق به دلیل وابستگی تجاری، در تصمیم‌گیری‌های خود ملاحظات اقتصادی را بر ملاحظات سیاسی ترجیح می‌دهد.

ترکیه به عنوان رقیب ترانزیتی، باید میان فشارهای سیاسی و منافع اقتصادی خود تعادل برقرار کند.

ایران باید با اصلاحات داخلی و کاهش هزینه‌های لجستیک، قدرت چانه‌زنی خود را افزایش دهد.

تبدیل همسایگان به ذی‌نفعان ترانزیت، بهترین راه برای خنثی‌سازی فشارهای خارجی است.