چگونه با بازآرایی جغرافیایی، هزینه‌های تولید فولاد را ۱۰ درصد کاهش دهیم؟

پراکندگی جغرافیایی واحدهای زنجیره فولاد، چالش اصلی توسعه این صنعت در دو دهه اخیر بوده است.

پراکندگی واحدها ۱۰ درصد به هزینه‌ها می‌افزاید؛ راهکار، هدایت هوشمند مجوزها به سمت خوشه‌های صنعتی است.

استقرار حلقه‌های مکمل در کنار هم، هزینه‌های حمل و انرژی را کاهش و بهره‌وری را افزایش می‌دهد.

مدیریت مجوزها باید با نقشه آمایش سرزمینی منطبق باشد و برای واحدهای موجود مشوق‌های ادغام در نظر گرفته شود.

توسعه حمل‌ونقل ریلی و شفافیت در صدور مجوزها برای جلوگیری از رانت، شرط موفقیت این سیاست است.

تمرکز تصمیم‌گیری بدون پاسخگویی، می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد و رقابت سالم را کاهش دهد.