بن‌بست خزانه‌داری آمریکا در مهار طغیان بازدهی اوراق قرضه

اسکات بسنت با بازخرید بدهی‌های بلندمدت، طرح چرخش خزانه‌داری را برای کنترل بازدهی آغاز کرد.

این طرح با الهام از برنامه دهه 1960 فدرال رزرو برای تنظیم بازدهی اوراق طراحی شده است.

تأثیر این طرح بر بازدهی اوراق تنها یک روز دوام داشت و دوباره سیر صعودی گرفت.

بازدهی اوراق 10 ساله به 4.73 درصد رسید که نزدیک به بالاترین سطح اخیر است.

تلاش‌های خزانه‌داری برای کاهش هزینه‌های استقراض با نیروهای بازار خارج از کنترل مواجه شده است.

بدهی 40 تریلیون دلاری و افزایش استقراض شرکت‌های فناوری برای هوش مصنوعی، فشارها را تشدید کرده است.

تورم ناشی از تنش‌های ژئوپلیتیک و ابهام در استراتژی فدرال رزرو، نگرانی سرمایه‌گذاران را افزایش داده است.

کارشناسان معتقدند کاهش بازدهی نیازمند پذیرش پیامدهای ناخوشایندی مانند کاهش کسری بودجه یا افت بازار سهام است.

بسنت که پیش‌تر منتقد مهندسی بازار بود، اکنون خود در حال اجرای همان سیاست‌هاست.

برخی تحلیلگران معتقدند نرخ‌های فعلی طبیعی هستند و مداخله خزانه‌داری ضرورتی ندارد.

استقراض غول‌های فناوری برای هوش مصنوعی، رقابت برای جذب سرمایه را در بازار افزایش داده است.

بسنت معتقد است سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی در نهایت رشد اقتصادی غیرتورمی ایجاد می‌کند.

بحث‌هایی درباره شکل‌گیری چتر حمایتی بسنت برای نجات بازارها مشابه دوران گرینسپن مطرح شده است.

بسنت مدعی است سرمایه‌گذاران بر اساس اطلاعات غلط عمل می‌کنند و بازخریدها پلی به سوی مسیر بهتر بدهی است.

خزانه‌داری به دنبال کاهش هزینه‌ها و برخورد با تخلفات مالی است، اما سوابق قبلی موفقیت‌آمیز نبوده است.

اصلاح کسری بودجه به دلیل هزینه‌های سنگین تأمین اجتماعی و خدمات درمانی در کوتاه‌مدت غیرممکن است.

اختیارات بسنت محدود به اصلاح روند فروش و بازخرید بدهی است که با انتقاداتی همراه است.

کوین وارش از افزایش بازدهی حمایت می‌کند و سرمایه‌گذاران منتظر سخنرانی او در جکسون هول هستند.

وارش به دنبال اصلاح ترازنامه فدرال رزرو است و توافقات جدید با خزانه‌داری هنوز مبهم است.

برخی معتقدند بازخریدها نمادین است و تنها تسهیل کمی فدرال رزرو می‌تواند پویایی بازار را تغییر دهد.

در نهایت، این سرمایه‌گذاران هستند که با توجه به انعطاف‌پذیری اقتصاد، منحنی بازدهی را تعیین می‌کنند.