بازخرید بدهی

بازخرید بدهی یعنی صادرکننده یک وام یا اوراق قرضه، تصمیم می‌گیرد بدهی خودش را زودتر از زمانِ تعیین‌شده از طلبکاران بخرد و ابطال کند. در اقتصاد ایران، این اتفاق معمولاً زمانی می‌افتد که دولت یا یک بنگاه بزرگ، نقدینگی مازاد دارد و می‌خواهد با تسویه زودترِ اوراقِ منتشرشده در بورس، بارِ مالی سنگینِ آینده و هزینه‌ی سودهای انباشته را از روی دوش خود بردارد.

برای شما که در صندوق‌های درآمد ثابت سرمایه‌گذاری کرده‌اید یا شخصاً اوراق خزانه دولتی دارید، این حرکت سیگنال مثبتی از وضعیت نقدینگی بدهکار است. وقتی دولت بدهی‌اش را بازخرید می‌کند، عرضه این اوراق در بازار کم شده و معمولاً قیمت آن‌ها کمی بالا می‌رود که به نفعِ دارندگان فعلی اوراق است. در مقیاس بزرگ‌تر، این کار باعث می‌شود دولت در سال‌های بعد مجبور به چاپ پول یا استقراض جدید برای تسویه بدهی‌های قدیمی نشود که در نهایت به نفع ثباتِ ارزش پول ملی است.