بحران حکمرانی شهری؛ چرا شورای عالی شهرسازی نیازمند بازآفرینی است؟

وضعیت نگران‌کننده شهرهای ایران با شاخص‌های بالای آلایندگی و سکونتگاه‌های غیررسمی.

بحران‌های محیط‌زیستی مانند فرونشست زمین نشان‌دهنده شکست در الگوی حکمرانی سرزمین است.

پرسش بنیادین درباره کارآمدی شورای عالی شهرسازی پس از پنج دهه فعالیت.

مشکل شورا فراتر از ضعف مدیران و ناشی از جاماندگی نظام حکمرانی از واقعیت‌های روز است.

تمرکز شورا بر امور اجرایی و روزمره به جای سیاست‌گذاری کلان و تحول‌آفرین.

تله طرح‌های جامع و صرف وقت برای استثناگذاری به جای هدایت توسعه شهری.

بحران تحقق‌پذیری؛ تمرکز بر فرآیند تصویب به جای ارزیابی نتایج و اهداف طرح‌ها.

اقتصاد سیاسی زمین و وابستگی شهرداری‌ها به تغییر کاربری، مانع اصلی اجرای ضوابط است.

ساختار تودرتو و عدم شفافیت در مسئولیت‌پذیری بازیگران مختلف مدیریت شهری.

منسوخ بودن سازوکارهای تشخیص مساله در مواجهه با چالش‌های نوپدید شهری.

پذیرش نیاز به تحول توسط دبیرخانه شورا، اما فقدان اراده جدی برای تغییر پارادایم.

ضرورت بازطراحی ساختاری و ماموریتی شورای عالی شهرسازی و شورای عالی آمایش سرزمین.