چرا اقتصاد ایران نباید به ایستگاه ابرتورم برسد؟

تورم مزمن ایران نباید با ابرتورم اشتباه گرفته شود.

ابرتورم بحران اعتماد به پول ملی است.

تغییر رفتار جامعه در ابرتورم، بازگشت به ثبات را دشوار می‌کند.

ابرتورم نتیجه ناترازی‌های انباشته است، نه صرفاً چاپ پول.

وسوسه دولت‌ها برای راه‌حل‌های سریع، هزینه‌های بلندمدت را افزایش می‌دهد.

اقتصاد به دستور پاسخ نمی‌دهد و سیاست‌های دستوری به رانت منجر می‌شود.

ایران درگیر ابرتورم نیست، اما روندهای فرساینده ثبات را تهدید می‌کنند.

تعویق اصلاحات، هزینه‌های امروز را به آینده‌ای سنگین‌تر منتقل می‌کند.

بحران‌ها زمانی آغاز می‌شوند که سیاستگذار به جای اصلاح واقعیت، اعداد را سرکوب می‌کند.

واقعی‌سازی قیمت‌ها باید با حمایت هدفمند از اقشار آسیب‌پذیر همراه باشد.

فرسایش اعتماد عمومی، خطرناک‌تر از رشد نقدینگی است.

اصلاحات ساختاری باید به صورت یک برنامه هماهنگ اجرا شوند.

هنر حکمرانی، شجاعت اتخاذ تصمیم‌های دشوار پیش از رسیدن به نقطه بی‌بازگشت است.