هزینه سنگین لجستیک؛ چرا تجارت خارجی ایران با بحران مسیر مواجه است؟

افزایش ۴ تا ۷ برابری هزینه‌های حمل‌ونقل به دلیل اختلال در کریدورهای تجاری.

وابستگی ۷۰ تا ۸۰ درصدی تجارت ایران به حمل دریایی و چالش تغییر مد حمل‌ونقل.

مقایسه هزینه‌های حمل دریایی، جاده‌ای و ریلی و کاهش ظرفیت جابه‌جایی کالا.

تأکید بر اینکه شرایط فعلی باعث افزایش هزینه و زمان می‌شود اما تجارت را متوقف نمی‌کند.

افزایش ریسک و هزینه‌های بندری در پی محدودیت‌های حمل‌ونقل دریایی.

تغییر مسیر کشتی‌ها به بنادر همسایه و فشار مضاعف بر شبکه لجستیک زمینی.

محدودیت ظرفیت و هزینه بالای مسیرهای زمینی و ریلی جایگزین از چین.

ناتوانی قطارهای باری در جایگزینی حجم بالای بار کشتی‌ها.

ضعف زیرساخت‌های مسیر پاکستان و محدودیت گزینه‌های جایگزین برای واردات از شرق.

معطلی کامیون‌ها در مرزها به دلیل ناهماهنگی دستگاه‌های اجرایی و بوروکراسی اداری.

ناتوانی عمان در جایگزینی امارات به دلیل ضعف زیرساخت‌های بندری و لجستیکی.

آسیب جدی به تولید و بازار مصرف به دلیل طولانی شدن فرآیند انتقال کالا.

بهبود نسبی تعاملات سیاسی و بازگشت بخشی از تجارت به مسیر امارات.

تنگه هرمز همچنان گلوگاه اصلی تجارت و عامل کاهش عرضه کالا در منطقه.

سیاست‌های ارزی و محدودیت‌های ثبت‌سفارش به عنوان موانع داخلی تجارت.

ضرورت تسهیل واردات بدون انتقال ارز برای جلوگیری از توقف کسب‌وکارها.