سنت‌شکنی در بورس تهران؛ چرا سهام کوچک از غول‌های بازار پیشی گرفتند؟

تغییر رفتار بورس نسبت به رشد دلار و پیشی گرفتن شاخص هم‌وزن از شاخص کل.

واگرایی شاخص‌ها ناشی از ریسک‌های بزرگ و بهبود سودآوری شرکت‌های ریالی است.

جریان پول خرد به سمت سهام کوچک به دلیل ریسک کمتر و حذف ارز ترجیحی.

افزایش ریسک‌های سیاسی باعث احتیاط سرمایه‌گذاران نسبت به شرکت‌های بزرگ صادرات‌محور شده است.

چرخش پول به سمت نمادهای عقب‌مانده و احتمال بازگشت لیدری دلاری‌ها در صورت کاهش ریسک.

تمرکز بازار بر کیفیت گزارش‌های مالی و ارزندگی سهام به جای صرفاً نرخ ارز.

علی‌رضا فرشید: بازار ریسک‌های عملیاتی را بیش از نرخ ارز در ارزش‌گذاری لحاظ کرده است.

آسیب به زیرساخت‌ها و محدودیت‌های صادراتی، مانع عملکرد صنایع بزرگ شده است.

ریسک‌های سیاسی ضریب P/E صنایع بزرگ را پایین نگه داشته و صنایع ریالی از حذف ارز ترجیحی منتفع شدند.

صنایع غذایی و دارویی به دلیل تغییر سیاست ارزی و گزارش‌های مالی خوب، مورد توجه قرار گرفتند.

سهام کوچک با ریسک مستقیم حمله به زیرساخت‌ها مواجه نبودند و این در قیمت‌ها منعکس شد.

بازار اکنون ترکیبی از ریسک عملیاتی، کیفیت سودآوری و چشم‌انداز صنعت را در قیمت‌گذاری لحاظ می‌کند.

فردین آقابزرگی: اختلاف بازدهی شاخص‌ها لزوماً به معنای قطع ارتباط بورس با دلار نیست.

مدیریت نرخ ارز و نوسان محدود آن، اثر مستقیم دلار بر شاخص‌های بورس را کاهش داده است.

توقف طولانی‌مدت نمادهای بزرگ شاخص‌ساز، عامل اصلی جاماندگی شاخص کل است.

شاخص کل تصویر دقیقی از بازار نیست و مقایسه آن با هم‌وزن باید با احتیاط انجام شود.