بن‌بست خودرویی در مسیر اصلاح قیمت بنزین؛ چرا مصرف‌کننده گزینه‌ای ندارد؟

زمزمه تغییر سیاست بنزینی در حالی مطرح است که بازار خودرو فاقد گزینه‌های جایگزین است.

سیاستگذار از کاهش مصرف می‌گوید اما ابزارهای آن (خودروی کم‌مصرف/برقی) در بازار وجود ندارد.

در ایران سیاست سوخت سریع‌تر از سیاست خودرو حرکت می‌کند و مصرف‌کننده غافلگیر می‌شود.

ناوگان خودرویی ایران بر پایه پلتفرم‌های قدیمی و پرمصرف است که با استانداردهای جهانی فاصله دارد.

جهش قیمت خودرو و کاهش قدرت خرید، امکان نوسازی ناوگان را از خانوارها سلب کرده است.

تغییر قیمت بنزین بدون ابزار جایگزین، تنها هزینه خانوارها را افزایش می‌دهد.

خودروهای دوگانه‌سوز که زمانی ابزار مهار مصرف بودند، از خط تولید حذف شده‌اند.

عرضه خودروهای دوگانه‌سوز در سال‌های اخیر به حداقل رسیده یا متوقف شده است.

قیمت‌گذاری دستوری باعث شده تولید خودروهای دوگانه‌سوز برای خودروسازان صرفه اقتصادی نداشته باشد.

ثبات قیمت بنزین در گذشته تقاضا برای خودروهای دوگانه‌سوز را کاهش داد و خودروسازان را به سمت بنزینی‌ها برد.

مصرف سوخت بالای خودروهای داخلی حتی بدون تغییر قیمت بنزین، فشار هزینه‌ای بر خانوارها وارد می‌کند.

کاهش مصرف سوخت نیازمند ارتقای فناوری و تنوع سبد سوخت است، نه فقط فشار بر مصرف‌کننده.

خودروهای برقی نیز به دلیل محدودیت ارزی و ضعف زیرساخت‌ها نتوانسته‌اند جایگزین بنزینی‌ها شوند.

قیمت بالای خودروهای برقی باعث شده این محصولات کالایی خاص باشند، نه جایگزینی برای طبقه متوسط.

توسعه زیرساخت‌های شارژ همگام با سیاست‌های اعلامی پیش نرفته و بازار انگیزه‌ای برای تغییر ندارد.

مصرف‌کننده نهایی به دنبال سهولت استفاده و بازار فروش است که در خودروهای برقی/گازی دیده نمی‌شود.