چرا ابرتورم در ایران هنوز رخ نداده است؟ تحلیل مرز اعتماد و فروپاشی

ابرتورم فراتر از افزایش قیمت‌ها، به معنای فروپاشی اعتماد به پول ملی و نظام اقتصادی است.

گذار به ابرتورم غیرخطی است و با عبور از یک آستانه روانی در اعتماد عمومی رخ می‌دهد.

با از بین رفتن باور به حفظ ارزش پول ملی، مردم به سرعت به سمت دارایی‌های جایگزین می‌روند.

افزایش سرعت گردش پول و بی‌اعتمادی، چرخه‌ای خودتقویت‌شونده ایجاد می‌کند که تورم را به سطوح چند هزار درصدی می‌رساند.

در مرحله ابرتورم، مشکل اصلی فروپاشی اعتماد است که بازگرداندن آن بسیار دشوارتر از مهار تورم عادی است.

آگاهی سیاست‌گذاران اقتصادی از خطرات تورم، یکی از دلایل پایین بودن احتمال ابرتورم در ایران است.

رفتار دولت در افزایش نامحدود هزینه‌ها و خلق پول، موتور محرک ابرتورم در کشورهای دیگر بوده است.

در ایران هنوز نوعی عقلانیت در تصمیم‌گیری وجود دارد که مانع از ورود کامل به مسیر ابرتورم شده است.

تفاوت اصلی در اعتماد است؛ اگر مردم ریال را فاقد ارزش بدانند، سپرده‌های بانکی اعتبار خود را از دست می‌دهند.

در صورت بی‌اعتمادی، ابزارهای رسمی مالی مانند اوراق و صندوق‌ها کارکرد خود را از دست می‌دهند.

خروج پس‌اندازها از نظام مالی و تبدیل آن‌ها به دارایی‌های محافظ، اقتصاد را از درون تهی می‌کند.

ابزارهای فعلی تورم را کامل پوشش نمی‌دهند، اما به دلیل پوشش نسبی، مردم هنوز در نظام مالی مانده‌اند.

مردم فعلاً زیان ناشی از تورم را به دلیل بازدهی بهتر نسبت به نگهداری نقدی ریال می‌پذیرند.

اگر فاصله بازدهی ابزارهای رسمی با تورم زیاد شود، خروج منابع از بانک‌ها اقتصاد را به آستانه خطر می‌برد.

حفظ اعتماد مردم به ریال و ابزارهای مالی، در کنار انضباط بودجه‌ای، کلید پیشگیری از ابرتورم است.