سناریوهای افزایش اعتبار کالابرگ؛ چرا سفره ۶۰ میلیون ایرانی بزرگ نشد؟

هدف کالابرگ جدا کردن مصرف ضروری از تورم نقدی مشابه مدل‌های جهانی است.

۶۰ میلیون نفر مشمول هستند و دهک‌های پایین استقبال بالایی (۷۵٪) داشته‌اند.

کالابرگ تنها ۱۵ تا ۲۰ درصد هزینه ماهانه خوراکی خانوار را پوشش می‌دهد.

سیاست در دسترسی موفق اما در کفایت اقتصادی با هدف اولیه فاصله دارد.

تورم بالا، اعتبار ثابت و محدودیت سبد کالا، سه عامل کاهش اثرگذاری هستند.

کالابرگ به جای تثبیت قدرت خرید، به یک تخفیف هدفمند تبدیل شده است.

تجربه‌های جهانی نشان می‌دهد ثبات قیمت‌ها کلید موفقیت یارانه‌های کالایی است.

در محیط تورمی، کالابرگ نیازمند تعدیل مستمر ارزش یا کنترل قیمت‌هاست.

سناریوی اول (افزایش ۱۰٪): پوشش هزینه‌ها به ۲۲ درصد می‌رسد که ناچیز است.

افزایش ۱۰ درصدی فقط انتظارات را تعدیل می‌کند و الگوی مصرف را تغییر نمی‌دهد.

سناریوی دوم (افزایش ۵۰٪): پوشش هزینه‌ها به ۳۰ درصد می‌رسد که حمایتی مکمل است.

در سناریوی ۵۰ درصدی، همچنان دو سوم هزینه‌ها خارج از پوشش باقی می‌ماند.

سناریوی سوم (افزایش ۱۰۰٪): پوشش ۴۰ درصدی ایجاد می‌شود اما همچنان ناپایدار است.

کالابرگ سیاستی ضروری اما به دلیل فشار تورمی، در حال حاضر ناکافی است.

مشکل اصلی نه سطح اعتبار، بلکه نسبت آن با سرعت رشد قیمت‌هاست.

راهکار حفظ اثرگذاری، افزایش اعتبار همزمان با حذف ثروتمندان و اصلاح توزیع است.